BIOPSJA SZPIKU

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Badanie nazywane jest również: NAKŁUCIE SZPIKU

TEORETYCZNE I TECHNICZNE PODSTAWY BADANIA
Badanie polega na pobraniu miazgi krwiotwórczej z jamy szpikowej kości przy pomocy specjalnej igły ze strzykawką. Pobraną miazgę krwiotwórczą rozprowadza się na szkiełkach mikroskopowych (wykonuje się tzw. rozmazy), następnie barwi się specjalnymi barwnikami i ogląda się pod mikroskopem świetlnym. Osoba oglądająca preparat mikroskopowy szpiku kostnego zwraca uwagę na liczbę i rodzaje poszczególnych komórek, ustalając udział procentowy określonych rodzajów komórek szpiku (tzw. mielogram). Mielogram jest podstawowym wynikiem biopsji szpiku kostnego. Podczas oceny mikroskopowej badający poszukuje ewentualnych komórek nietypowych dla szpiku – pochodzących spoza układu krwiotwórczego, np. komórek nowotworowych.
Ocena wyglądu poszczególnych komórek, a także ich struktur wewnątrzkomórkowych nosi nazwę badania cytomorfologicznego. Jeżeli ocena ta jest niewystarczająca do ustalenia rozpoznania, wykonuje się badania bardziej specyficzne:

  • cytochemiczne (wykrywanie obecności specyficznych związków chemicznych w komórkach);
  • cytogenetyczne (patrz dodatkowo: "Badanie cytogenetyczne");
  • immunologiczne (wykazanie przy pomocy przeciwciał obecności na badanych komórkach miejsc specyficznie wiążących niektóre biologicznie aktywne związki chemiczne – tzw. receptorów).

Powyższe specyficzne badania pozwalają na dokładniejsze określenie typu komórki, stopnia jej dojrzałości oraz informują o zaburzeniach w przemianach metabolicznych komórki, charakterystycznych dla określonej jednostki chorobowej.

CZEMU SŁUŻY BADANIE?
Badanie to umożliwia ostateczne rozpoznanie niektórych chorób krwi (szczególnie o charakterze rozrostowym). Biopsja szpiku pozwala niejednokrotnie zweryfikować rozpoznanie choroby krwi dokonane na podstawie innych badań np. badania krwi obwodowej (krwi pobranej z naczynia krwionośnego). Ponadto wyniki badania umożliwiają ocenę przebiegu leczenia schorzeń narządu krwiotwórczego (szpiku kostnego) oraz umożliwiają obserwowanie postępu zmian chorobowych. Dlatego też badanie to jest niekiedy okresowo powtarzane u tego samego pacjenta.

WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA

  • Biopsja szpiku jest wykonywana wtedy, kiedy badaniem krwi obwodowej lub innymi badaniami nie można ustalić właściwej jednostki chorobowej – najczęściej są to choroby rozrostowe krwi.
  • Kontrola przebiegu choroby układu krwiotwórczego.

Badanie jest wykonywane na zlecenie lekarza

BADANIA POPRZEDZAJĄCE
Badanie krwi obwodowej, tj. pobranej z naczynia krwionośnego (morfologia, badanie układu krzepnięcia).

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA
Nie ma specjalnych zaleceń dla dorosłych. W przypadku badania małych dzieci zaleca się przed badaniem podanie środków uspokajających według zalecenia lekarza. Ponadto dzieci ze względu na możliwość wykonania biopsji w znieczuleniu ogólnym powinny być na czczo.

Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.
Przy badaniu dzieci może zaistnieć konieczność znieczulenia ogólnego

OPIS BADANIA
Pacjent układa się w pozycji – zależnie od miejsca, z którego będzie pobierany szpik kostny – na wznak lub na brzuchu. U osób dorosłych miejscem, z którego najczęściej pobiera się szpik jest grzebień talerza kości biodrowej  lub mostek, a u dzieci wykonuje się biopsję również kości piszczelowej i trzonów kręgów lędźwiowych.

Wynik badania przekazywany jest w formie opisu.

Badanie trwa zwykle do kilkunastu minut

INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY ZGŁOSIĆ WYKONUJĄCEMU BADANIE

Przed badaniem

  • Skłonność do krwawień (skaza krwotoczna).

W czasie badania

  • Wszelkie nagłe dolegliwości (np. ból).

JAK NALEŻY ZACHOWYWAĆ SIĘ PO BADANIU?
Nie ma specjalnych zaleceń.

MOŻLIWE POWIKŁANIA PO BADANIU
Krwawienie lub krwiak w miejscu wkłucia igły.
Badanie może być powtarzane wielokrotnie. Wykonywane jest u pacjentów w każdym wieku, a także u kobiet ciężarnych.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*